पिवळे पान / पिकले पान

पिकले पान

पिवळे पान ,पांढरे केस

असती दोन्हीही समान. एकसमान 

ऊन पावसाळे साहिलेले

जयांना मिळे सदा मान

  जैसे पर्णांचे  पिकणे

  नियमच असे सृष्टीचा

बाल्य ,तारुण्य , वृध्दत्व

हाची क्रम आयुष्याचा

किती सहजतेने पर्ण

येते गिरक्या घेत भूवरी

घेते विसावा खत म्हणूनी

पुन्हा  फुलवण्या धरेवरी

वृध्दांच्या जीवनातील

मिळालेले अनुभवाचे बोल

नव पीढिला ठरे मार्गदर्शक 

 जाणावे सदा त्याचे मोल

पिकल्या पानांनी पण

गाऊ नये सदा इतिहास

सद्य काळ तितकाच कौतुकाचा

 पहातआनंदे वाढवा त्यांचा उल्हास

वैशाली वर्तक 

अहमदाबाद

वृत्तबध्द . वृत्त हरिभगिनी 8.8.8.6. कविता देऊळ

हरिभगिनी ८-८-८-६

देऊळ

         

बालपणीच्या आठवणीचे  मंदिर होते   रघुपतिचे

संथ  वाहत्या   नदी किनारी  भासे मज मंगलतेचे 

देऊळाच्या मागे होती आम्रतरू अन् वनराई

सारवलेल्या अंगणातुनी  झाडलोट ही नित होई

 मंगलकारी  लयेतसुस्वर   विठ्ठल गीते  जन  गाती.      

भक्तजनांचा मेळा भजनी  भक्ती मयी   होत जाती 

कधी  पथिकही  क्षणिक येउनी विसावताती खांबाशी

कधी मनोगत  कोणी  सांगे  विठुराया-रखु माईशी 

                              

आज  न तेथे राहिले जुने देऊळ काय मंदिरते  

एका   धनिके देवालयची  केले रुपे  दिसण्याते                

        

जुने खांबची  जाता तेथे रत्नजडित ते खांब .दिसे

जणु मिणमिणत्या  दिव्याठिकाणी लखलखित दीपमाळ वसे      

गोपुरी नक्षी  अन  कळसावर भव्यदिव्य ध्वजा आहे  ,

राऊळाची शान पाहुनी, क्षणभरी मनी,  मोद वाहे.       

पण एक खंत मनात राहे , तीरावरचे, का अवचित                          

ते न' जाणता रघुपति नावे, धनिका नामे ते प्रचलित.

हरिभगिनी ८-८-८-६

देऊळ

         

बालपणीच्या आठवणींचे  मंदिर होते  रघुपतिचे

संथ  वाहत्या तटी नदीच्या भासे *मजला शुभदेचे*

*आड मंदिरा* सुंदर होती आम्रतरू अन् वनराई

सारवलेल्या अंगणातुनी  झाडलोट ही नित होई

*मंद सुरनळी* *सुरांसवे ती*  विठ्ठल गीते जन  गाती    

भक्त जनांचा मेळा भजनी *भक्तरंग ते   रंगवती*

 

कधी  पथिकही  क्षणिक येउनी *विसावती त्या* खांबाशी

कधी मनोगत  कोणी  सांगे  *विठुरखुमाई कानाशी*

                              

*आज नसे ते जुने देऊळ न पुरातन ते मंदिर रे*

*श्रीमंत भक्त उगा पालटे राऊळाचे  रूप खरे*         

        

*जुने स्तंभ ते उध्वस्त अता रत्नजडित ते खांब उभे*

*जणु मिणमिणत्या  दिव्याठिकाणी लखलख प्रदीप्त गर्भगृहे* 

*गोपुर नक्षी अन  कळसावर ध्वज स्थानस्थ अपूर्व ते*

राऊळाची शान पाहुनी क्षणभरी मनी *मोद वसे* 

*एक खंत पर मनात राहे घडले ना हे अवचित रे*

*विलुप्त झाले रघुपति कैसे धनिक नाम का प्रचलित रे*

गझल. ... आनंद कंद

 झरणी अशी फुलावी   माझ्यात जाण आली

 स्मरता गुरू विजोंना, काव्यात जाण आली

देऊन बोध मजला, केले अता  लिहीते

घेताच कष्ट थोडे, तंत्रात जाण आली.

रागे भरे न होता, केले मला शहाणे

आता करीन लेखन,  तर्कात जाण आली.

घेऊन रोज शाळा, होतील गझलकारा

आहेच नाव त्यांचे, हर्षात जाण आली

वंदून शारदेला,  नमितेय मी  सरांना

मदतीस हात लाभो ,    गझलेत    जाण आली. 

वैशाली वर्तक

आजही आठवतो एकेक शब्द

 आजही आठवतो एकेक शब्द

दिले संस्कार  आईबाबांनी.           दिले   संस्कार   गुरू जनांनी.       ८_८

आपणास  जे बालपणी.               आपणास बालपणी.  ६_६

अजूनी आठवितात  शब्द-शब्द.     अजून आहे स्मरणी शब्द. ८_८

  ध्यानी रहाते शिकवण मनी.         स्मृत़ीच्या.   जडावणी.  ६-६

                                               

माती सम गोळ्याला जयांनी.    गोळा होता जणु मातीचा. 8-8

बनूनी उत्तम  शिल्पकार.           होत तुम्ही शिल्पकार  6-6

घडविले सर्वोत्तम  शिल्प.        सर्वोत्तमी. शिल्प घडविले ८-८

ध्यानी  तयांचे उपकार.          मनी सदा राही उपकार 

 दिली  घेतलेली  वचन

घेऊनी हात हाती विश्वासाने

शब्द न् शब्द अजूनी स्मरते

पूर्ण  केलीत दोघांनी सहर्षाने

 शब्द मातेचा ठेविला जपूनी

 करिता गृहप्रवेश सासरी

लाभले सुखद सहजीवन

भरल्या प्रेमाच्या घागरी

वैशाली वर्तक 

वृत्तबध्द वृत्त..चंद्रकांत\ पतितपावन कविता( २) मनीषा,बचत ८-८-८-२

फक्त वृत्त बध्द कविता उपक्रमा साठी 

आशय ओळी विजोंच्या

वृत्त चंद्रकांत/पतितपावन ट

8-8-8-2

शीर्षक. ...मंनिषा

अशी दिवाळी, एके वेळीं,    व्हायची साजरी

पोरे जाता, परदेशाला,  खेद दाटे उरी

चार दिवस घर, गजबजलेले, गप्पात रंगती

काका काकू, आत्या मामा, आप्त जन जमती

रोजच नवीन  मिरवित कपडे  पहा कसे नटती

आनंदाला उत्साहाला  सदैवची भरती

पोरे रमली, देश सोडला, घर ओके  पडले

ज्येष्ठच आता एक एकटे , घरोघरी उरले.

आता उरल्या  गत काळाच्या आठवणी मनी

परत फिरावे मायभुमीला आशा मनोमनी

वैशाली वर्तक

********************************************* 

अहमदाबादचंद्रकात \  पतितपावन

मात्रा ८-८-८-२

*बचत*

 

  थेंबेथेंबे ,तळे साचते   आहे ना ध्यानी                                               

  रोज रूपया,  बचत करावा, जाणीती  ज्ञानी

                                         

  बालपणीला अंगिकारली संचय करण्याची 

  कामी येते  बचत उद्याच्या भविष्यकाळाची

 अशाने पहा, लागते सवय, अपव्यय टाळणे

 भविष्यातल्या, व्ययाची सहज तरतूद पाहणे

                              

  बचत  ती पहा   येता कामा ,  वाटले हायसे 

  फायदेशीर ठरतेय बचत खाते अनायसे

  छोट्या  मुंग्या , कशा पहा ना, अन्न  करी गोळा

 पावसाळ्यात  सर्वत्र पाणी,भुगर्भी सोहळा       

वैशाली वर्तक

बचत seveing

शब्दरजनी साहित्य समूह 

आयोजित चित्र काव्य 

विषय .. चित्र काव्य 

शीर्षक...आजची बचत

थेंबे थेंबे तळे साचे 

ठेवा सदा ध्यानात 

रोज  रूपया बचत करिता 

मोठी रक्कम होईल भविष्यात.

लहानपणीच अंगिकारावी 

बचतीची  सवय नित्य

 भविष्यात मोठ्या खर्चासाठी 

कामास येते , हेच सत्य 

अशीच लागते सवय

फालतु खर्च टाळणे

उद्याच्या खर्चाची  सहज

 बचतीने तरतूद करणे .

बचत येता कामास 

किती वाटते हायसे

आजची केलेली बचत

 खर्च-रक्कम काढते अनायसे.

 मुंग्या पहा ना कशा 

अन्न कण करतात गोळा

पावसाळ्यात पाणी सर्वत्र 

अन्न कोठारात करीती सोहळा

वैशाली वर्तक 

 अहमदाबाद

२\८\२५

वृत्तबद्ध. . वृत लवंगलता गझल ८-८-८-४

गझल कार्यशाळा उपक्रम क्रमांक 4

वृत्त लवंगलता

मात्रा 8-8-8-4=28

रदीफ.. बाकी काही नाही 

अलामत --आ

 वृत्त ..लवंगलता 

8-8-8-4

 गुरू जनांच्या आधाराने बाकी काही नाही         

प्रयत्न केले आनंदाने  बाकी काही नाही. 

काय मिळाले  काय गमविले  हिशोब याचा बघता.

 सदैव जगलो व्यवहाराने बाकी काही नाही. 

मार्ग न दिसता निराश होणे माहित नाही मजला.

 मेहनतीच्या. (आत्मबळाच्या)  कर्तृत्वाने  बाकी काही नाही  

केंव्हा केले सत्कार्य कोणा माहित नाही 

जगा सांगतो अभिमानाने बाकी काही नाही 

गळता पाने बघवत नाही उजाड राने सारी

 आता नटली वैविध्याने बाकी काही नाही   

बोलआठवा गुरू जनांचे येतात सदा कामी

होते प्रगती संस्काराने बाकी काही नाही.

वैशाली वर्तक