काव्य
आज झालीय शिक्षित
मिळे सन्मानाचा हात
पण विचारांचा गुंता
कधीच सोडत नाही साथ
नव विचारांची पालवी
बहरली कल्पनांची चाहुल
मार्ग पण मिळताहेत
मग का अडतेय पाऊल
माझे मलाच कळेना
का मला खेचते मागे
लोक काय म्हणतील
याचे का मनी विणते धागे
आहे माझ्यात विश्वास
घेण्या भरारी गगनी
असता मनात उभारी
का मी अडली जीवनी
आदी काळापासूनची
काय वर्णावी महती
नव्हती नारी अबला
सर्व जग ते जाणती
उघडून येतेच वैचारिक पिंजरा
एकवटुन बळ सारे
प्रगतीचे मार्ग धरिते
आहेत अलौकिक न्यारे
वैशाली वर्तक
अहमदाबाद
