शनिवार, १५ मार्च, २०२५

का. ? ( शब्दगंध सिंगापूर)

शब्द गंध. सिंगापूर 
विषय.... का?


शब्द... का ?असे प्रश्नाथीं 
शब्दच दावी दाटलेल्या जिज्ञा
उचंबळती मनीच्या भावना अन,
जाणण्यासाठी करी शब्दातून आज्ञा.

का? ....शब्द असे आज्ञार्थी पण,
नकार देण्यात  पुढे सदा
न दाविता सरळ नकार 
अनिच्छा  दाखवी सर्वदा 

क  शब्दाची बाराखडी 
लहान मुलांची  होते सुरु 
का ,कधी,  केव्हा कोणी 
कुठे ?कशाला? प्रश्नावली निघे  चुरूचुरू

क अक्षर  असे उचापतीचे
सर्व प्रश्न तेच सुरू करे 
अन् शंका निरसन होईस्तोवर 
अक्षर क चे पोट न भरे


जग एवढे  जाहले प्रगत
का? या  प्रश्नानेच खरंतर
 का खालीच पडते फळ झाडावरुन ?
शोधक शब्दांस दिले गुरूत्वाकर्षणाने उत्तर .

तसेच केव्हा ,कधी ,कोठे, कोणात ,
शब्दे  तयार जाहला  भुगोल ,इतिहास 
अन् या क च्या बाराखडीनेच
मानवाचा झाला बौद्धिक विकास ,

तर सांगणे हेची.उरते
देऊन ताण बुद्धीला व्हावे विचारवंत
नका अव्हेरु *का* शब्दाला
अजून शोध लागता होऊ भाग्यवंत .


वैशाली वर्तक
अहमदाबाद 

बुधवार, १२ मार्च, २०२५

चित्र काव्य ...अभिलाषा



स्वप्नगंध साहित्य समूह आयोजित 
उपक्रम २४८
विषय ....चित्र काव्य 

         अभिलाषा 

रस्त्यावर चालता चालता 
पाहिलाआरसा  समोर. 
मन गुंतले विचारात 
नाचे मनी कल्पनांचा मोर.

शिकून जर झाले  डॉक्टर 
चालीन ऐटीत हर्षात 
कशी दिसेन रूबाबदार 
अन्, रुप दिसले की आरशात .!


 स्टेथोस्कोप गळ्यात 
पांढरा अंगरखा अंगावर
दोन हात टाकलेले खिशात 
प्रसन्न हास्य  दिसे मुखावर 

केस पहा  चापून चोपून 
दिसताहेत  एकदम छान 
क्षणभर हर्ष दाटे मनी
होईल मी डॉक्टर महान

पूर्ण करणार  परमेश्वर 
हिच्या मनातील तीव्र आशा
न होता ती कधीच निराश 
पूरी व्हावी तिची अभिलाषा

वैशाली वर्तक 
अहमदाबाद


प्रतिसाद अभिप्राय. कैलास सोनावणे...
ही कविता एका स्वप्नाळू मनाच्या अभिलाषेचे सुंदर चित्र उभे करते. रस्त्यावरच्या आरशात स्वतःचे प्रतिबिंब पाहताना निर्माण होणारी डॉक्टर होण्याची उत्कट इच्छा यात प्रभावीपणे व्यक्त झाली आहे. प्रतिमा आणि कल्पनांचा मोहक वापर, विशेषतः स्टेथोस्कोप, पांढरा अंगरखा आणि रुबाबदार व्यक्तिमत्त्व यामुळे कविता अधिक जिवंत वाटते. शेवटच्या ओळीत आशेचा आणि परमेश्वरावरील विश्वासाचा उल्लेखही प्रेरणादायी आहे. एकंदरीत, स्वप्न आणि प्रयत्नांची जाणीव करून देणारी हृदयस्पर्शी रचना!

वही.

मोहरली लेखणी साहित्य समूह  उपक्रम 1391 दि 3/2/26 विषय. वही आनंदिले मनोमनी वही पाहून  सुंदर  गुज मनीचे सांगण्या  मन धावे क्षणभर  किती सुबक बा...