पिवळे पान / पिकले पान

पिकले पान

पिवळे पान ,पांढरे केस

असती दोन्हीही समान. एकसमान 

ऊन पावसाळे साहिलेले

जयांना मिळे सदा मान

  जैसे पर्णांचे  पिकणे

  नियमच असे सृष्टीचा

बाल्य ,तारुण्य , वृध्दत्व

हाची क्रम आयुष्याचा

किती सहजतेने पर्ण

येते गिरक्या घेत भूवरी

घेते विसावा खत म्हणूनी

पुन्हा  फुलवण्या धरेवरी

वृध्दांच्या जीवनातील

मिळालेले अनुभवाचे बोल

नव पीढिला ठरे मार्गदर्शक 

 जाणावे सदा त्याचे मोल

पिकल्या पानांनी पण

गाऊ नये सदा इतिहास

सद्य काळ तितकाच कौतुकाचा

 पहातआनंदे वाढवा त्यांचा उल्हास

वैशाली वर्तक 

अहमदाबाद

वृत्त बध्द कविता. वृत्त हरिभगिनी 8.8.8.6

हरिभगिनी ८-८-८-६

देऊळ

         

बालपणीच्या आठवणीचे  मंदिर होते   रघुपतिचे

संथ  वाहत्या   नदी किनारी  भासे मज मंगलतेचे 

देऊळाच्या मागे होती आम्रतरू अन् वनराई

सारवलेल्या अंगणातुनी  झाडलोट ही नित होई

 मंगलकारी  लयेतसुस्वर   विठ्ठल गीते  जन  गाती.      

भक्तजनांचा मेळा भजनी  भक्ती मयी   होत जाती 

कधी  पथिकही  क्षणिक येउनी विसावताती खांबाशी

कधी मनोगत  कोणी  सांगे  विठुराया-रखु माईशी 

                              

आज  न तेथे राहिले जुने देऊळ काय मंदिरते  

एका   धनिके देवालयची  केले रुपे  दिसण्याते                

        

जुने खांबची  जाता तेथे रत्नजडित ते खांब .दिसे

जणु मिणमिणत्या  दिव्याठिकाणी लखलखित दीपमाळ वसे      

गोपुरी नक्षी  अन  कळसावर भव्यदिव्य ध्वजा आहे  ,

राऊळाची शान पाहुनी, क्षणभरी मनी,  मोद वाहे.       

पण एक खंत मनात राहे , तीरावरचे, का अवचित                          

ते न' जाणता रघुपति नावे, धनिका नामे ते प्रचलित.