शुक्रवार, १ मे, २०२६

मी आणि ती ( झोप)

  मी आणि ती


कसे उठतात सारे लवकर

माझ्या मनी सदा खळबळ

केला  मीही निश्चय उठण्याचा

अंगी एकवटून मनोबळ


केली पूर्व तयारी  आधी मनाची

उठावे लागेल पहाटे सकाळी 

चालणे असे सर्वोत्तम व्यायाम

 पण, झोप प्रिय मज सदाकाळ


कठीण काम  होते मज साठी

साखर झोप सोडणे,येई जीवाशी

तरीही केला मनाचा हिय्या

लावून गजर ठेवला उशाशी


किती कर्म कठीण ते काम

पण केलाय ना संकल्प

सकाळी उठणे आले ओघात

आता नव्हता दुसरा विकल्प


  होता सकाळ वाजला गजर

 *प्रिय झोपेने*  ऐकले  न काही

होता रोजची वेळ उठले

  नजर माझी चोहीकडे  पाही 




ती व माझी प्रिय


कसे उठतात सारे लवकर

माझ्या मनी सदा खळबळ

केला  मीही निश्चय उठण्याचा

अंगी एकवटून मनोबळ


  केली होतीच मनाची तयारी

आजचा दिवस करीन खास

काही झाले तरी त्यजेन झोपेला

पूर्ण करीन संकल्प हमखास 


 पादत्राणे काढून ठेवली

व्यवस्थित केली, कपड्यांची तयारी

करुनच ठेवले सर्व यथायोग्य 

झोपताना मिळाली मनाला उभारी



निद्रा सुख आहेच भाग्यी

स्वप्नात केले  वेष परिधान 

मनी वसे तेच दिसे स्वप्नी

साखर झोपेत मिळवले  समाधान 


सकाळच्या झोपेचे सुख

तेच जाणिती या जगती

जयांची ती असे प्रियतमा 

साखर झोप का उगाचच वदती






||

कामगार दिन

कामगार दिवस


कामगारांची  खंत
    
करितो काबाड कष्ट
दिवसभर नित्य राबून
पोटाच्या  खळग्या साठी
दिवस रात्र  एक करुन

खरे पहाता जशी दिसे
उभी सुंदर  इमारत
करीती  वर्णन सौंदयाचे
गुणगान  गाण्यात नाही थकत

पण  पाया भरणी विट
दिसत नाही कुणाला
असे ती आधारभूत 
सर्व  वरच्या सौंदर्याला

करणारे कष्टकरी याची
सदा हवी मनी जाणीव
तेची  कामाची घेती दक्षता
ठेवता  न कशाची उणीव 

 एक दिवस  देऊन मान
 फेड होत नाही उपकाराची
मनी ठेवा मान कष्टाचे
जाणा खंत कामगारांची


द्यावा परिश्रमाचा मोबदला
जाणूनी कष्टाची खंत
नको व्हायला हयगय
द्यावी विश्रांतीसाठी उसंत

वैशाली वर्तक

शनिवार, ११ एप्रिल, २०२६

पाऊलखुणा

असतात उपयोगी जीवनी
पाऊलखुणा प्रत्येकास फार
तिच्या मुळे  लागतो ठाव
भुतकाळाचा  वारंवार 

 चालताना वाटसरू 
टाकत असतो पाऊल
मागच्या  वाटसरूला मिळे.
सहज दिशेची चाहुल.

उगा का म्हणती जन सदा
पुढच्यास ठेच मागचा शहाणा
पाऊल खुणांना  अनुसरता
न उरतो  चुकण्याचा बहाणा

पाऊलखुणा रचती ईतिहास   
राखता संग्रही अनुभव
भविष्यकाळ होतो सुकर
आठवणीत घेत स्वानुभव 

पाऊलखुणा असती ठसे
 वर्तमानाचे मार्ग दर्शक 
सहज येती कामास 
 पथिकास दिशा सूचक

मंगळवार, ७ एप्रिल, २०२६

अष्टाक्षरी. वही.

मोहरली लेखणी साहित्य समूह 
उपक्रम 1391

दि 3/2/26
विषय. वही 

आनंदिले मनोमनी
वही पाहून  सुंदर 
गुज मनीचे सांगण्या 
मन धावे क्षणभर 

किती सुबक बांधणी
वही खुणावी मनाला 
घेऊनिया लेखणीला
मन सुरु  लिखाणाला.

 रेखांकित ओळीवर
 झरताची शब्द फुले 
पाने वहीची फुलली
आनंदाने मन डुले.

निळ्या शाईची अक्षरे
जणु मोतीयाच्या माळा
 करी  शोभित पानांना
मोद होतसे मनाला

झरझर उलटली
लेखणीने खूप पाने
 मन माझे  शांत झाले
 पूर्ण लिहीता गाणे,

वैशाली वर्तक 
अहमदाबाद

रविवार, ५ एप्रिल, २०२६

अक्षर रेषा करिती सुजाण

आला हाती कोरा कागद 
होतीच बाजूला  सखी लेखणी..
आले मनी विचार सहज 
उमटवली  अक्षरे  देखणी 

असतेच मैत्री दोघांत सदैव 
हृदयीचे भाव  कागद 
दावितो. खुलवून सदा
स्वतः च्या पटलावर अलगद

सखी लेखणी रेषांमधून
फुलवी अक्षरांचे मोती 
गुंफत जाते सुंदर माळ
वाचक वाचून सजाण होती

रेषांमधील मनीच्या भावना 
उमजता वाचकास
अक्षर शब्द वाक्ये बनून 
वाढे ज्ञानाचा हव्यास

शनिवार, ४ एप्रिल, २०२६

पंख मिळाले शब्दांना

 काव्य निनाद राष्ट्रीय साहित्य मंच पुणे 
आयोजित उपक्रम क्रमांक 782
विषय ..पंख मिळाले शब्दांना 
शीर्षक..  मिळते उभारी लेखणीला 

 मनी  पिंगा घाली शब्द 
 मन गुंगे विचारात 
 माळ मनी विचारांची 
 साकारली लेखनात

 शब्द शब्दास जोडून 
 वाक्ये  अनेक गुंफली
कधी काव्यात गद्यात
शब्दे साहित्यी झरली. 

मन धावे सैरा वैरा
 मिळे गती विचारांना
अंतरात येता लाटा
पंख  फुटती शब्दांना

   खेळ चालतो शब्दांचा
  शब्द येतात धावून 
   यमकी अलंकारिक 
  उचित जागा पाहून 

पंख फुटता शब्दांना
 वेळ काळ प्रसंगात
सदा रमे सारस्वत 
शब्दांच्याची गाभाऱ्यात 


वैशाली वर्तक
 अहमदाबाद

बुधवार, १ एप्रिल, २०२६

मालिनी वृत्त

फक्त वृत्तबद्ध 
मालिनी वृत्त 

अक्षरे 15.  8अक्षरावर यती
 लललललल गागा. गालगागाल गागा

नमनकरित आली    कांक्षिणी  मंडपाशी
हळुहळु पद टाके ,   मोदवाटे उराशी                       

दिवस गणित होती ,आजच्या या क्षणाची
चपळपण मनाची, लाज वाटे जनांची

उपरति तिज ठायी, दाखवेना  कुणाला
 पण मन अविरामी,  गुंतले त्या  क्षणाला .
             
क्षणभर तिज आता,   कंठ दाटून आला.    
जिवलग जिव सारे, आठवे ती सुखाला

घडि घडि मन आता, राहवेना क्षणाने
सजल नयन ओले, आसवाने मनाने


वैशाली वर्तक 
अहमदाबाद

मी आणि ती ( झोप)

  मी आणि ती कसे उठतात सारे लवकर माझ्या मनी सदा खळबळ केला  मीही निश्चय उठण्याचा अंगी एकवटून मनोबळ केली पूर्व तयारी  आधी मनाची उठावे लागेल पहा...