कधी तरी तू हाक दे..... ओढ

 

सेवापूर्ती

स्पर्धेसाठी 

कमलविश्व राज्यस्तर स्पर्धा साहित्य समूह 

आयोजित मासिक भव्य राज्यस्तरीय काव्य लेखन स्पर्धा 

माहे ऑक्टोबर 2026

31/10/26

विषय ...सेवा पूर्ती

शीर्षक.   तृप्ती आणि विरहाचा क्षण

होऊनिया पदवीधर 

सुरू केले अर्थार्जन 

पहाता पहाता आला

सेवा पूर्ती चा क्षण.

अन्नदाती समजून

 केली सेवा निष्ठेने

व्यवहारी ज्ञानी झाले 

जीवनात कटाक्षाने;

किती वर्षे केली सेवा

त्याची  होई उजळणी 

गप्पांतून मन भरले

जाग्या झाल्या आठवणी

 सूरू झाले गुणगान

उभी रहाता भाषणास

डोळे आता पाणावले

मी नि:शब्द वदण्यास 

अशी जाहली सेवापूर्ती

शेवटचा दिवस आला,

तृप्ती आणि विरहाचा

अनोखा संगम जाहला.

वैशाली वर्तक 

अहमदाबाद 

8141427430

,

कोरडी माया

मोहरली लेखणी साहित्य समूह आयोजित 

उपक्रम 

विषय     कोरडी  ही माया

शीर्षक. 

आहे सध्याचे जीवन

निव्वळ ते दिखाव्याचे

नाही कशातच तथ्य

पोकळ प्रेम दाखवायचे

नाटकी हास्य सदा

नाही  लवलेश भाव

खोटा मुखवटा मुखी

दिसे  प्रेमाचा  अभाव

शब्द खोटे दिलासाचे

खोटे खोटे आश्वासन 

पूर्ण करत नाही कधीच 

दिलेले सहज वचन

सध्या खरे चेहरे कमी 

कमी दिसतात जगात

मुखावटा घालून फिरे 

फिरे बिनधास्त जोमात 

खरे प्रेमच नुरले 

कोरडी पडली माया

खोटे अश्रू ढाळताती

 न दिसे प्रेमळ छाया

वैशाली वर्तक 

अहमदाबाद

कृष्णाची बासरी

वल्ड व्हिजन टाईम्स ऑफ इंडिया २९\१०\२६

प्रकाशित 
 स्वप्न गंध साहित्य समूह आयोजित 

कृष्ण जन्माष्टमी निमित्त विशेष उपक्रम क्रमांक 303

विषय ..  कृष्णाची बासरी

किती नावे  बासरीला

पावा वेणु अलगुज

जशी करिते सातही 

 स्वरांशी ती हितगुज 

 जरी रिक्त  दिसण्यात, 

 मुरलीला  फुंकताची

नादब्रह्म अनुभुती 

निर्मिती होते सप्त सुरांची.

आद्य स्वर  *सा* षडज 

असे पाया संगीताचा

*रे* दाखवी व्याकुळता

 *ग*  स्वरची सौहार्दाचा

   गुढ शांततेचा स्वर् *म*

 मधोमध सप्तकाचा

   साधर्म्यता मध्यमा शी

शांत गंभीर प्रवृत्तीचा

*प* मधुर निसर्गाशी

   सूर  सदा जोडणारा

तर *ध* धैवत असे

स्थैर्य बुद्धी दर्शविणारा

निषाद *नी* शेवटचा

उच्च भाव सप्तकात

असे सप्त स्वरी पावा 

जोडलेला आध्यामात

  

आहे सुंदर वाद्य बासरी

फायदे नाना जाणावे

ताण तणाव  दूर सारिते

महत्व मनी जपावे.

वैशाली वर्तक 

अहमदाबाद

हरवतो वर्तमान काळ

मौहरली लेखणी साहित्य समूह आयोजित 

उपक्रम क्रमांक १६५१

दि२८\१०\२६

आपण कोणीच आजकाल आताच्या काळात जगू शकत नाही, भविष्याची चिंता किंवा किंवा स्वप्न व भूतकाळ त्या सावल्या यात वर्तमानाकाळ हरवून जातो.

भुतकाळ असे मार्गदर्शक 

प्रातकाळ करण्यात कष्ट 

उज्वल व्हावे भविष्य 

वर्तमानात रहातो व्यस्त 

कितीही जरी म्हटले, 

नको उद्याची चिंता,

मन बसत नाही स्वस्थ

करी उद्याची भ्रांता.

वय सरता येते अंगी

सहज वृत्ती समाधान 

ते तर  सर्वदा ठरते 

 देवाचे आपणास वरदान 

व्हायचे ते होणारच 

ज्ञात जरी असे जिवाला

काल पेक्षा आज उज्वल 

असते आशा मनाला 

जैसे ठेवले अनंते

पाळिता सदा कथन

रहाणे सदा सक्रिय

हेही असे जीवन।

    

वैशाली वर्तक 

अहमदाबाद

विश्व लेखकांचे. . पत्र लेखन

विश्व लेखकांचे साहित्य मंच आयोजित उपक्रम                                                                         

पत्र लेखन 

                                                                                ‌‌.   दि 17/10/49

प्रिय सखी

 रोज रोज साहित्यिक समूहावर लिहीता लिहीता आपली ओळख झाली. तू व मी

आपण दोघी नियमित लेखन करता करता....  आधी तू कुठली...अर्थात आपल्या नावाखाली शहराचे ठिकाण लिहीलेले असायचेच त्यामुळे कुठल्या गावची हा प्रश्न नसायचा.  पण समूहावर घेतलेल्या स्पर्धेत नंबर आल्यावर एकमेकींना अभिनंदन 

आधी समूहावर मग व्यक्तीगत सुरू झाले.

      असे करत आपले व्यक्तिगत बोलणे वाढत गेले. एकमेकांनी काय नवीन लिहीले याची विचारणा सुरू झाली.  तसेच समूहावर दिलेल्या विषयावर विचार 

करणे. विषया लगत बोलणे सुरू झाले. लेखनाच्या कोणत्या प्रकारात  विशेष आवडी व त्यावर   सहज विचार  आपण देवाण घेवाण करु लागल़ो.

     तसेच कौटुंबिक पण विचारणा सुरु झाली. तुझ्या घरी कोण कोण असते. मुले किती ,  हो आपला काळ त्यामुळे ( 2/3 मुले सहज )नातवंडे कोण कोण वगैरे ची विचारपूस होऊ लागली. असे करता करता एकमेकांना कौंटुबिक माहिती पण झाली. . लेखना शिवाय इतर आवडीची  सहजच विचारणा पेक्षा  वैचारिक देवाणघेवाण होऊ लागली व सम वयस्क तसेच आवडी निवडी यांच्यामुळे मग तुम्ही चे तू,.. तुझेत  कधी परिवर्तन झाले कळलेच नाही, आता दोन देखण्या लेखण्या ..कधी जीवलग  सख्या झाल्या  आहोत.

         साहित्य संमेलनात नित्य नेमाने आपण भेटतो. मी जरा महाराष्ट्रा बाहेर रहात असल्याने प्रत्येक वेळी संमेलनात येणे होतैच असे नाही . पण होईल तितके मी येण्याचा प्रयत्न करते. 

          एकमेकांना मधूनमधून वेळात वेळ काढून भेटण्यास आतुर असतो. अशी आपली लेखणी मैत्री मात्र  लेखणी द्वारा चालूच रहाते.

          समूहावर  नवीन  काव्य प्रकार  शिकविता तू पण तितकाच उत्साह  दाखविते व लगेच प्रयत्न करते.आपली हीच आवड आपली मैत्री घट्ट करण्यात

कारणीभूत ठरते. 

          बाकी काय सांगू तुला. मी  सध्या सिंगापूर मधे पण आपण दोघींनी शब्द साजच्या कविसंमेलनात नाव दिली होती. व त्या संमेलनात आपण दोघींनी सहभागी होऊन आपापल्या रचना सुंदर रित्या सादर केल्या व या वैज्ञानिक टेक्नॉलॉजी ने पुन्हा एकमेकांना भेटून आपापल्या व सहज इतरांच्या काव्य रचनेचा आस्वाद घेतला. खरच छान वाटले.

   असो तुझ्या सासू व सासरे यांना सआदर नमस्कार 

व    तुझ्या अहोंना पण सविनय प्रणाम व छोट्या कंपनीनं ना अनेक आशीर्वाद.

तूझी प्रिय सखी

वैशाली वर्तक

बाप्पा आले धावून

साकव्य कथा स्पर्धा २

साहित्य कला व्यक्तित्व विकास मंच आयोजित सन्माननीय डॉ दाखवायची पंडित, विद्या प्रधान,परवीन कौसर आणि सन्मा. समूह सदस्य दत्तात्रय खारोळकर, रविंद्र राठी यांच्या वाढदिवसानिमित्त भव्य कथा लेखन स्पर्धा.

स्पर्धा क्रमांक २

दि १५ते १८सप्टेंबर २०२६

विषय.. बाप्पा आले धावून 

शीर्षक.  *तूची विघ्नहर्ता* 

      आहेच माझा दृढ विश्वास गणपती बाप्पा वर.

 लहानपणी आजीने रंगवून सांगितलेल्या गोष्टींचा   पण परिणाम असावा . पण कधीही कठीण प्रसंगात आपली निष्ठा असेल तर ... बाप्पा खरच विघ्नहर्ता.....  दु:खहर्ता होऊन कष्ट दु:ख.दूर करतोच.

       आम्ही सिंगापूरला मुलाकडे नेहमी प्रमाणे २\३ महिन्यांसाठी गेलो होतो. सून बाई तिच्या भावाकडे us ला तिच्या भावाकडे त्याची मुलगी लहान म्हणून   , आम्ही परतल्यावर  म्हणजे आपल्या गावी आल्यावर जाणार होती .  

पण सहज तेथे एकदा, सकाळी चहा घेत असता,

 ती म्हणाली," तुम्ही दोघे पण चला ना  ८\१० दिवस us ला, अनायसे तुमचा visa आहेच  , हो\ नाही करता करता आमचे पण जायचे ठरले. तिकिटे पण काढली मुलांबरोबर जायचे व यायचे मग  आल्यावर ४\८ दिवस  सिंगापूर मधे राहून परत घरी अहमदाबादला यावयाचे ठरले .अहमदाबाद सिंगापूर विशेष नव्हते .कारण  आम्ही नेहमी करायचो त्यामुळे ते सवयीचे. आणि अंतर पण कमी आहे.

       अर्थात परदेशी जायचे म्हणजे मेडिकल इन्शुरन्स आधी सिंगापूर स्टेचा. मेडिकल इन्शुरन्स होताच. पण आता  Us stay चा  पण मेडिकल    इन्शुरन्स   काढला.  औषधे तर सर्व बरोबर घेतलीच होती. त्याच्या शिवाय तर पाय टाकतच नाही बाहेर... . त्यातून परदेशात तर शक्यच नाही, सर्व तयारी करून us ला जावयास तयार झालो.

      आणि शेवटी  usला जाण्याचा मंगळवार आला . अचानक प्रवास वाढविला म्हणून आधीच मी गणपतीची आराधना सुरू केलीच होती, हो ! ..तोच दु:ख दूर करून सुखकर यात्रा घडविण्यारा ना!

     पण ,ज्या दिवशी usला निघायचे त्याच दिवशी सकाळी यांना युरिन मधून blood  येतय वाटले, आम्ही घाबरलो. संध्याकाळी निघायचय व तेही अमेरिकेत. तेथे काही कमी जास्त झाले तर ! एकतर डॉ मिळत नाहीत  ओळखीचे नाहीत. दुसऱ्यांचया घरी ..मेडिकल फारच महाग , आपल्याला न परवडणारे, तेथील इंडियन येथे भारतात ट्रिटमेंट घ्यायला येतात. त्यात आम्ही  येथून तेथे जाणार . म्हणजे आ बैल मुझे मार  सारखे.विकतचे दुखणे घेण्या सारखे.

       सकाळी फारच चिंताग्रस्त होतो. लगेच अहमदाबाद ला दुसऱ्या मुलाला ,  मुलीला फोन केले.व भारतात 

ल्या अहमदाबादच्या डॉ ला फोन करुन सर्व हकीकत सांगितली. तो फॅमिली डॉ असल्याने त्याने सांगितले.

नेहमी मी जी औषधे यूरीन इंनफेशन ची देतो ती आहेत का ? मी ४\४  दिवसांच्या कोर्स ची  औषधे घेऊनच आली होती. ती मी त्यांना वाचून दाखवली. ते म्हणाले काळजी करू नका, ती पूर्ण घ्या सर्व ठीक होईल.

        आता ते अहमदाबाद मधून. बोलत होते , मी सिंगापूरला व जाणार आम्ही अमेरिकेला,

पण त्या डॉ नी विश्वासाने सांगितले . 

काळजी नका करू, बिनधास्त जा.आणि त्याच दिवशी  सकाळचा तसेच दुसरा डोस घेतला दुपार पर्यंत फरक  रात्री विमानात पण त्रास नाही व तेथे पोहचतो स्तोवर पण जरा ही त्रास झाला नाही. अमेरिकेत पण १० दिवस राहिलो

     आम्ही अमेरिके हून पुन्हा सिंगापूरला स्टे करून परत अहमदाबाद ला आलो.

        मी आल्या दिवशी डॉ च्या कडे गेले, त्यांच्या पाया पडले. एका बाजूला रोज भक्ती भावे... दृढ विश्वासाने गणपती अथर्वशीर्ष म्हणतच होते. खरच त्या  बाप्पा रूपीच.डॉ.नी  आमचा प्रवास सुरळीत पार पाडला.व सुखरूप घरी परत आलो. 

      नाही तर डॉ एका ठिकाणी, मी दुसऱ्या ठिकाणी ,व जाणार अजून तिसऱ्या ठिकाणी.पण माझ्या बाप्पा ने

त्या डॉ ना विश्वास. व माझ्या त हिंमत देऊन. बाप्पा डॉ रांच्या रूपाने मला मदतीसाठी धावून आला.

 खरच तेव्हा बाप्पा ला संकटहर्ता म्हणतात ते खोटे नाही. संकट समयी धावून  येतो म्हणतात याची मला प्रचिती आली.

 खरी भक्ती व  श्रध्दा असली तर बाप्पा धावून येतो, मला राहून राहून हे पटले.

मी डॉ रुपात आलेला बाप्पा ने केवढे मोठे संकट निर्विघ्न पार पाडले . आता मी लिहीत आहे ,पण लिहीता ना "तो दिवस नजरेत समोर आला तरी भयभीतने झालेले व रडकुंडीला आलेले क्षण आठवून  क्षणभर जीव घाबरतो. आणि काव्य पंक्ति ओठी येतात व मनाला सुखावतात.

जरा येताची प्रसंग बाका

आमुचा दृढ विश्वास तूजवर

हाक देता येशी, तूची धावूनी 

दुःख दूर करण्या खरोखर . 

वैशाली वर्तक 

अहमदाबाद