अष्टाक्षरी. वही.

मोहरली लेखणी साहित्य समूह 

उपक्रम 1391

दि 3/2/26

विषय. वही 

आनंदिले मनोमनी

वही पाहून  सुंदर 

गुज मनीचे सांगण्या 

मन धावे क्षणभर 

किती सुबक बांधणी

वही खुणावी मनाला 

घेऊनिया लेखणीला

मन सुरु  लिखाणाला.

 रेखांकित ओळीवर

 झरताची शब्द फुले 

पाने वहीची फुलली

आनंदाने मन डुले.

निळ्या शाईची अक्षरे

जणु मोतीयाच्या माळा

 करी  शोभित पानांना

मोद होतसे मनाला

झरझर उलटली

लेखणीने खूप पाने

 मन माझे  शांत झाले

 पूर्ण लिहीता गाणे,

वैशाली वर्तक 

अहमदाबाद

अक्षर रेषा करिती सुजाण

आला हाती कोरा कागद 

होतीच बाजूला  सखी लेखणी..

आले मनी विचार सहज 

उमटवली  अक्षरे  देखणी 

असतेच मैत्री दोघांत सदैव 

हृदयीचे भाव  कागद 

दावितो. खुलवून सदा

स्वतः च्या पटलावर अलगद

सखी लेखणी रेषांमधून

फुलवी अक्षरांचे मोती 

गुंफत जाते सुंदर माळ

वाचक वाचून सजाण होती

रेषांमधील मनीच्या भावना 

उमजता वाचकास

अक्षर शब्द वाक्ये बनून 

वाढे ज्ञानाचा हव्यास

पंख मिळाले शब्दांना

 काव्य निनाद राष्ट्रीय साहित्य मंच पुणे 

आयोजित उपक्रम क्रमांक 782

विषय ..पंख मिळाले शब्दांना 

शीर्षक..  मिळते उभारी लेखणीला 

 मनी  पिंगा घाली शब्द 

 मन गुंगे विचारात 

 माळ मनी विचारांची 

 साकारली लेखनात

 शब्द शब्दास जोडून 

 वाक्ये  अनेक गुंफली

कधी काव्यात गद्यात

शब्दे साहित्यी झरली. 

मन धावे सैरा वैरा

 मिळे गती विचारांना

अंतरात येता लाटा

पंख  फुटती शब्दांना

   खेळ चालतो शब्दांचा

  शब्द येतात धावून 

   यमकी अलंकारिक 

  उचित जागा पाहून 

पंख फुटता शब्दांना

 वेळ काळ प्रसंगात

सदा रमे सारस्वत 

शब्दांच्याची गाभाऱ्यात 

वैशाली वर्तक

 अहमदाबाद

मालिनी वृत्त

फक्त वृत्तबद्ध 

मालिनी वृत्त 

अक्षरे 15.  8अक्षरावर यती

 लललललल गागा. गालगागाल गागा

नमनकरित आली    कांक्षिणी  मंडपाशी

हळुहळु पद टाके ,   मोदवाटे उराशी                       

दिवस गणित होती ,आजच्या या क्षणाची

चपळपण मनाची, लाज वाटे जनांची

उपरति तिज ठायी, दाखवेना  कुणाला

 पण मन अविरामी,  गुंतले त्या  क्षणाला .

             

क्षणभर तिज आता,   कंठ दाटून आला.    

जिवलग जिव सारे, आठवे ती सुखाला

घडि घडि मन आता, राहवेना क्षणाने

सजल नयन ओले, आसवाने मनाने

वैशाली वर्तक 

अहमदाबाद

चित्र काव्य

नसे चिंता उन पावसाची 

 मिळविण्या रोजची भाकरी

निघाली पहा ललना

नाही करित कोणाची चाकरी

नवीन घेऊनी भांडी

सांभाळीत डोईवर भार

तान्हास बांथून कडेवर

कष्ट करायला तयार

जुने घेऊनिया कपडे 

 मुखाने भांड्यांची आरोळी

देते नव नवी भांडी

वणवण फिरे घरांच्या ओळी .

 ताई माई ऐकता तिची हाक

   बोलावी तिजला त्वरित 

वाट बोहारणीची पाहून 

वस्तू विनीयम करित

असा रोजचा शिरस्ता 

 नाही वाटे कधीच शीण

रोज वेगवेगळ्या पेठेत 

 फिरता होत नाही क्षीण

पिवळे पान / पिकले पान

पिकले पान

पिवळे पान ,पांढरे केस

असती दोन्हीही समान. एकसमान 

ऊन पावसाळे साहिलेले

जयांना मिळे सदा मान

  जैसे पर्णांचे  पिकणे

  नियमच असे सृष्टीचा

बाल्य ,तारुण्य , वृध्दत्व

हाची क्रम आयुष्याचा

किती सहजतेने पर्ण

येते गिरक्या घेत भूवरी

घेते विसावा खत म्हणूनी

पुन्हा  फुलवण्या धरेवरी

वृध्दांच्या जीवनातील

मिळालेले अनुभवाचे बोल

नव पीढिला ठरे मार्गदर्शक 

 जाणावे सदा त्याचे मोल

पिकल्या पानांनी पण

गाऊ नये सदा इतिहास

सद्य काळ तितकाच कौतुकाचा

 पहातआनंदे वाढवा त्यांचा उल्हास

वैशाली वर्तक 

अहमदाबाद

वृत्त बध्द कविता. वृत्त हरिभगिनी 8.8.8.6

हरिभगिनी ८-८-८-६

देऊळ

         

बालपणीच्या आठवणीचे  मंदिर होते   रघुपतिचे

संथ  वाहत्या   नदी किनारी  भासे मज मंगलतेचे 

देऊळाच्या मागे होती आम्रतरू अन् वनराई

सारवलेल्या अंगणातुनी  झाडलोट ही नित होई

 मंगलकारी  लयेतसुस्वर   विठ्ठल गीते  जन  गाती.      

भक्तजनांचा मेळा भजनी  भक्ती मयी   होत जाती 

कधी  पथिकही  क्षणिक येउनी विसावताती खांबाशी

कधी मनोगत  कोणी  सांगे  विठुराया-रखु माईशी 

                              

आज  न तेथे राहिले जुने देऊळ काय मंदिरते  

एका   धनिके देवालयची  केले रुपे  दिसण्याते                

        

जुने खांबची  जाता तेथे रत्नजडित ते खांब .दिसे

जणु मिणमिणत्या  दिव्याठिकाणी लखलखित दीपमाळ वसे      

गोपुरी नक्षी  अन  कळसावर भव्यदिव्य ध्वजा आहे  ,

राऊळाची शान पाहुनी, क्षणभरी मनी,  मोद वाहे.       

पण एक खंत मनात राहे , तीरावरचे, का अवचित                          

ते न' जाणता रघुपति नावे, धनिका नामे ते प्रचलित.