लग्न वाढदिवसाच्या शुभेच्छा अनिल मनीषा

दोघे बैसले एकांती

घेत आनंद निसर्गाचा

आला विचार मनात 

आनंदी सहजीवनाचा.

नाव राखिले मनीषा

केली पूर्तता इच्छांची 

मोदे विचारात रंगली

मने दोन जिवितांची

वदती एक मेकांना

अजून मज कळेना

पाच दशके सरली

काहीच आकळेना 

कधी दिन भासले कष्टाचे

पण  होती जाणीव मनाला 

होणार चीज श्रमाचे

सुख मिळणार जीवाला.

उन पावसाळे पाहिले 

पण नव्हती कधीही भ्रांत

प्रेमाच्या गाडीत  खरतर

समाधानी मन सदा शांत

मागे वळून पाहता

ओठात शब्द आले

देवा  तुझीच कृपा

सहजीवनी धन्य झाले.

परिचारिका

जगाचा पोशिंदा समूह आयोजित उपक्रम 

दि ७\५\२६

विषय परिचारिका 

सेवा रूग्णांची करणे

गुणाने असे मायाळु

नसे ठाऊक आराम

स्वभावाने ती दयाळु

परिचारिका राही मग्न 

 निष्ठा कामावर फार

न आळस कधी करता

 सेवा करे रूग्णांची अपार 

दिवस असो वा रात्र

कधीच नाही थकत 

वेळीच देते औषध

मुखाने सदा हसत

 रूग्णांसाठी समभाव

 काम हेची देव कर्म

मनाशी ठेवते हे नित्य

हेची मानीते जीवन मर्म

कोरोनात केली सेवा

अजूनही दिन थ्यानी 

मरणातून वाचविले

उपकार ठेवा मनी

वैशाली वर्तक 

अहमदाबाद

वृत्त लवंगलता ... मात्रा ८-८-८--४. सय गावाची

फक्त वृत्तबद्ध कविता उपक्रमा साठी

वृत्त लवंगलता. (८-८-८-४)

*सय गावाची*

फक्त वृत्तबद्ध कविता उपक्रमा साठी

वृत्त लवंगलता. (८-८-८-४)

*सय गावाची*

सहज पहाता चित्र गावाचे मन आनंदे  नाचे

 जाईन कधी  माझ्या गावी आठवण मनी  गाचे.      

 गावी येता  छोटी छोटी  टुमदार घरे दिसली      

 किती मजेचे दिन ते होते मनातून सय आली

भरून  गाड्या धावत होत्या.धान्ये विकण्या साठी.  

 खुशी खुशीने कृषक चाले  फेरीगाडया  पाठी 

 

गोरज समयी  पहा चरूनी  परतली गुरे गोठा

 चित्र रम्य किती पाहून मनी  मोद जाहला मोठा.

                                 .   

  नभ ता-यांचे जसे भासले सुपात लाह्या गावी

  होताच निशा यामिनी पहा शोभनीय रुप दावी

 किती मजेचे वाटे फिरणे  बैलगाडीत  बसता

वर्दळ नाही मौज आगळी  अनुभवानंद  मिळता

वाटे हेची  जीवन सुंदर आहे जगण्या साठी

 रोज बसावे. निवांत समयी शीतल सरिते काठी.

कशाला हवा  खोटा भपका  नकोच शहरी जीणे 

गावच माझा मला   विचारे   गावात काय ऊणे?

वैशाली वर्तक 

अहमदाबाद

वृत्त बध्द शार्दुलविक्रीडित

फक्त वृत्त बध्द कविता उपक्रम 

29/4/26

वृत्त शादृलविक्रीडित

लगावली

गागागा ललगा लगाल ललगा  गागाल  गागाल गा!

बोह-या वरती  नटून बसली !  वरमाळ शोभे करा

लाजूनी हसली अधीर नयनी ! आनंद दाटे  खरा

ऐकूनी   शुभ कामना  वधु हसे !  झालीय हर्षे मनी. 

पाहूनी ्सकळांस ती सविनये !  संतोष पावे क्षणी

संसारी सुख संपदा हर पळा !  लाभो तुला कांंक्षिणी

सोनाली वरते नरेश सखया !  वदती तुला कामिनी 

                                        

 

वैशाली वर्तक 

                                       

़

अजून सारे तसेच आहे

वृत्त - जलौघवेगा

लगालगागा  लगालगागा

-----------------------------

*'अजून सारे तसेच आहे'*

लगालगागा  लगालगागा

गुलाब राजा सुगंध देतो

 तसाच न्यारा.  रुपात भासे

कसे उमजते  फुलास ते ही  

सकाळ होता हळूच हासे

सुवास त्याचा कसा  मनाला

असे सदाची  मनास मोही

अनेक रंगे  दिसे सुशोभित 

फुलात शोभा  तयाची सोही

नभी अजूनी दिसे रवी तो

सकाळ होता नवीन आशा 

 पहा शलाका कशा चमकती

कशी पळाली पहा निराशा     

करीत नाही मनात खंत

नदी रहाते सदा प्रवाही

अखंड वाहे जशी तटिनी

न होत खंती  तशीच वाही

अजून सारे तसेच आहे

पहा न  झाला  कुठेच काही 

जुळेल सारे कधीच सारे

ऋतूत काही नवीन नाही 

########################### 

लगालगागा  लगालगागा

कसे करावे.  अजून सारे

तसेच आहे.  जरा पहावे

विचार केला घडून आणू

जरा तसूभर  नवे करावे

नवीन केव्हा  तरी बघावे

जुने पुराणे  नवीन आणू  

कसे कळावे  कुणीतरीते

मनास घ्यावे कसून 

कसा बरा हा नकार देतो

कधी जुने सोडण्या नसेची

सुहास्य

सुहास्य

होता मन प्रसन्न आनंदी

हास्य  लकीर उमटे मुखावर

हास्य  ही क्रियाच अशी

सहज न राही काबू मनावर

हास्य  वदन सर्वा आवडे

देती  आनंद जन मनास

निरागस  हास्य बालकाचे

पाहून वाटे चुंबावे तयास

स्मित हास्य  ठरे ओळख

राही व्यक्ती  स्मरणात

काम पण होई साध्य

 हास्यच  येई आठवात

सुहास्यावर भाळलो मी

हास्य तुझे  ते मोहक

असे येते ऐकण्यात

 ठरते हास्य चित्त वेधक

सुहास्य  असे सुगंध 

फुलाचा परिमल मंद

भासे फुललेले सुमन

देई मनास आनंद

वैशाली वर्तक

मी आणि ती ( झोप)

  मी आणि ती

कसे उठतात सारे लवकर

माझ्या मनी सदा खळबळ

केला  मीही निश्चय उठण्याचा

अंगी एकवटून मनोबळ

केली पूर्व तयारी  आधी मनाची

उठावे लागेल पहाटे सकाळी 

चालणे असे सर्वोत्तम व्यायाम

 पण, झोप प्रिय मज सदाकाळ

कठीण काम  होते मज साठी

साखर झोप सोडणे,येई जीवाशी

तरीही केला मनाचा हिय्या

लावून गजर ठेवला उशाशी

किती कर्म कठीण ते काम

पण केलाय ना संकल्प

सकाळी उठणे आले ओघात

आता नव्हता दुसरा विकल्प

  होता सकाळ वाजला गजर

 *प्रिय झोपेने*  ऐकले  न काही

होता रोजची वेळ उठले

  नजर माझी चोहीकडे  पाही 

ती व माझी प्रिय

कसे उठतात सारे लवकर

माझ्या मनी सदा खळबळ

केला  मीही निश्चय उठण्याचा

अंगी एकवटून मनोबळ

  केली होतीच मनाची तयारी

आजचा दिवस करीन खास

काही झाले तरी त्यजेन झोपेला

पूर्ण करीन संकल्प हमखास 

 पादत्राणे काढून ठेवली

व्यवस्थित केली, कपड्यांची तयारी

करुनच ठेवले सर्व यथायोग्य 

झोपताना मिळाली मनाला उभारी

निद्रा सुख आहेच भाग्यी

स्वप्नात केले  वेष परिधान 

मनी वसे तेच दिसे स्वप्नी

साखर झोपेत मिळवले  समाधान 

सकाळच्या झोपेचे सुख

तेच जाणिती या जगती

जयांची ती असे प्रियतमा 

साखर झोप का उगाचच वदती

||