हरिभगिनी ८-८-८-६
देऊळ
बालपणीच्या आठवणीचे मंदिर होते रघुपतिचे
संथ वाहत्या नदी किनारी भासे मज मंगलतेचे
देऊळाच्या मागे होती आम्रतरू अन् वनराई
सारवलेल्या अंगणातुनी झाडलोट ही नित होई
मंगलकारी लयेतसुस्वर विठ्ठल गीते जन गाती.
भक्तजनांचा मेळा भजनी भक्ती मयी होत जाती
कधी पथिकही क्षणिक येउनी विसावताती खांबाशी
कधी मनोगत कोणी सांगे विठुराया-रखु माईशी
आज न तेथे राहिले जुने देऊळ काय मंदिरते
एका धनिके देवालयची केले रुपे दिसण्याते
जुने खांबची जाता तेथे रत्नजडित ते खांब .दिसे
जणु मिणमिणत्या दिव्याठिकाणी लखलखित दीपमाळ वसे
गोपुरी नक्षी अन कळसावर भव्यदिव्य ध्वजा आहे ,
राऊळाची शान पाहुनी, क्षणभरी मनी, मोद वाहे.
पण एक खंत मनात राहे , तीरावरचे, का अवचित
ते न' जाणता रघुपति नावे, धनिका नामे ते प्रचलित.
हरिभगिनी ८-८-८-६
देऊळ
बालपणीच्या आठवणींचे मंदिर होते रघुपतिचे
संथ वाहत्या तटी नदीच्या भासे *मजला शुभदेचे*
*आड मंदिरा* सुंदर होती आम्रतरू अन् वनराई
सारवलेल्या अंगणातुनी झाडलोट ही नित होई
*मंद सुरनळी* *सुरांसवे ती* विठ्ठल गीते जन गाती
भक्त जनांचा मेळा भजनी *भक्तरंग ते रंगवती*
कधी पथिकही क्षणिक येउनी *विसावती त्या* खांबाशी
कधी मनोगत कोणी सांगे *विठुरखुमाई कानाशी*
*आज नसे ते जुने देऊळ न पुरातन ते मंदिर रे*
*श्रीमंत भक्त उगा पालटे राऊळाचे रूप खरे*
*जुने स्तंभ ते उध्वस्त अता रत्नजडित ते खांब उभे*
*जणु मिणमिणत्या दिव्याठिकाणी लखलख प्रदीप्त गर्भगृहे*
*गोपुर नक्षी अन कळसावर ध्वज स्थानस्थ अपूर्व ते*
राऊळाची शान पाहुनी क्षणभरी मनी *मोद वसे*
*एक खंत पर मनात राहे घडले ना हे अवचित रे*
*विलुप्त झाले रघुपति कैसे धनिक नाम का प्रचलित रे*
