बाप्पा आले धावून

साकव्य कथा स्पर्धा २

साहित्य कला व्यक्तित्व विकास मंच आयोजित सन्माननीय डॉ दाखवायची पंडित, विद्या प्रधान,परवीन कौसर आणि सन्मा. समूह सदस्य दत्तात्रय खारोळकर, रविंद्र राठी यांच्या वाढदिवसानिमित्त भव्य कथा लेखन स्पर्धा.

स्पर्धा क्रमांक २

दि १५ते १८सप्टेंबर २०२६

विषय.. बाप्पा आले धावून 

शीर्षक.  *तूची विघ्नहर्ता* 

      आहेच माझा दृढ विश्वास गणपती बाप्पा वर.

 लहानपणी आजीने रंगवून सांगितलेल्या गोष्टींचा   पण परिणाम असावा . पण कधीही कठीण प्रसंगात आपली निष्ठा असेल तर ... बाप्पा खरच विघ्नहर्ता.....  दु:खहर्ता होऊन कष्ट दु:ख.दूर करतोच.

       आम्ही सिंगापूरला मुलाकडे नेहमी प्रमाणे २\३ महिन्यांसाठी गेलो होतो. सून बाई तिच्या भावाकडे us ला तिच्या भावाकडे त्याची मुलगी लहान म्हणून   , आम्ही परतल्यावर  म्हणजे आपल्या गावी आल्यावर जाणार होती .  

पण सहज तेथे एकदा, सकाळी चहा घेत असता,

 ती म्हणाली," तुम्ही दोघे पण चला ना  ८\१० दिवस us ला, अनायसे तुमचा visa आहेच  , हो\ नाही करता करता आमचे पण जायचे ठरले. तिकिटे पण काढली मुलांबरोबर जायचे व यायचे मग  आल्यावर ४\८ दिवस  सिंगापूर मधे राहून परत घरी अहमदाबादला यावयाचे ठरले .अहमदाबाद सिंगापूर विशेष नव्हते .कारण  आम्ही नेहमी करायचो त्यामुळे ते सवयीचे. आणि अंतर पण कमी आहे.

       अर्थात परदेशी जायचे म्हणजे मेडिकल इन्शुरन्स आधी सिंगापूर स्टेचा. मेडिकल इन्शुरन्स होताच. पण आता  Us stay चा  पण मेडिकल    इन्शुरन्स   काढला.  औषधे तर सर्व बरोबर घेतलीच होती. त्याच्या शिवाय तर पाय टाकतच नाही बाहेर... . त्यातून परदेशात तर शक्यच नाही, सर्व तयारी करून us ला जावयास तयार झालो.

      आणि शेवटी  usला जाण्याचा मंगळवार आला . अचानक प्रवास वाढविला म्हणून आधीच मी गणपतीची आराधना सुरू केलीच होती, हो ! ..तोच दु:ख दूर करून सुखकर यात्रा घडविण्यारा ना!

     पण ,ज्या दिवशी usला निघायचे त्याच दिवशी सकाळी यांना युरिन मधून blood  येतय वाटले, आम्ही घाबरलो. संध्याकाळी निघायचय व तेही अमेरिकेत. तेथे काही कमी जास्त झाले तर ! एकतर डॉ मिळत नाहीत  ओळखीचे नाहीत. दुसऱ्यांचया घरी ..मेडिकल फारच महाग , आपल्याला न परवडणारे, तेथील इंडियन येथे भारतात ट्रिटमेंट घ्यायला येतात. त्यात आम्ही  येथून तेथे जाणार . म्हणजे आ बैल मुझे मार  सारखे.विकतचे दुखणे घेण्या सारखे.

       सकाळी फारच चिंताग्रस्त होतो. लगेच अहमदाबाद ला दुसऱ्या मुलाला ,  मुलीला फोन केले.व भारतात 

ल्या अहमदाबादच्या डॉ ला फोन करुन सर्व हकीकत सांगितली. तो फॅमिली डॉ असल्याने त्याने सांगितले.

नेहमी मी जी औषधे यूरीन इंनफेशन ची देतो ती आहेत का ? मी ४\४  दिवसांच्या कोर्स ची  औषधे घेऊनच आली होती. ती मी त्यांना वाचून दाखवली. ते म्हणाले काळजी करू नका, ती पूर्ण घ्या सर्व ठीक होईल.

        आता ते अहमदाबाद मधून. बोलत होते , मी सिंगापूरला व जाणार आम्ही अमेरिकेला,

पण त्या डॉ नी विश्वासाने सांगितले . 

काळजी नका करू, बिनधास्त जा.आणि त्याच दिवशी  सकाळचा तसेच दुसरा डोस घेतला दुपार पर्यंत फरक  रात्री विमानात पण त्रास नाही व तेथे पोहचतो स्तोवर पण जरा ही त्रास झाला नाही. अमेरिकेत पण १० दिवस राहिलो

     आम्ही अमेरिके हून पुन्हा सिंगापूरला स्टे करून परत अहमदाबाद ला आलो.

        मी आल्या दिवशी डॉ च्या कडे गेले, त्यांच्या पाया पडले. एका बाजूला रोज भक्ती भावे... दृढ विश्वासाने गणपती अथर्वशीर्ष म्हणतच होते. खरच त्या  बाप्पा रूपीच.डॉ.नी  आमचा प्रवास सुरळीत पार पाडला.व सुखरूप घरी परत आलो. 

      नाही तर डॉ एका ठिकाणी, मी दुसऱ्या ठिकाणी ,व जाणार अजून तिसऱ्या ठिकाणी.पण माझ्या बाप्पा ने

त्या डॉ ना विश्वास. व माझ्या त हिंमत देऊन. बाप्पा डॉ रांच्या रूपाने मला मदतीसाठी धावून आला.

 खरच तेव्हा बाप्पा ला संकटहर्ता म्हणतात ते खोटे नाही. संकट समयी धावून  येतो म्हणतात याची मला प्रचिती आली.

 खरी भक्ती व  श्रध्दा असली तर बाप्पा धावून येतो, मला राहून राहून हे पटले.

मी डॉ रुपात आलेला बाप्पा ने केवढे मोठे संकट निर्विघ्न पार पाडले . आता मी लिहीत आहे ,पण लिहीता ना "तो दिवस नजरेत समोर आला तरी भयभीतने झालेले व रडकुंडीला आलेले क्षण आठवून  क्षणभर जीव घाबरतो. आणि काव्य पंक्ति ओठी येतात व मनाला सुखावतात.

जरा येताची प्रसंग बाका

आमुचा दृढ विश्वास तूजवर

हाक देता येशी, तूची धावूनी 

दुःख दूर करण्या खरोखर . 

वैशाली वर्तक 

अहमदाबाद