स्वप्नगंध साहित्य समूह आयोजित
उपक्रम २४८
विषय ....चित्र काव्य
अभिलाषा
रस्त्यावर चालता चालता
पाहिलाआरसा समोर.
मन गुंतले विचारात
नाचे मनी कल्पनांचा मोर.
शिकून जर झाले डॉक्टर
चालीन ऐटीत हर्षात
कशी दिसेन रूबाबदार
अन्, रुप दिसले की आरशात .!
स्टेथोस्कोप गळ्यात
पांढरा अंगरखा अंगावर
दोन हात टाकलेले खिशात
प्रसन्न हास्य दिसे मुखावर
केस पहा चापून चोपून
दिसताहेत एकदम छान
क्षणभर हर्ष दाटे मनी
होईल मी डॉक्टर महान
पूर्ण करणार परमेश्वर
हिच्या मनातील तीव्र आशा
न होता ती कधीच निराश
पूरी व्हावी तिची अभिलाषा
वैशाली वर्तक
अहमदाबाद
प्रतिसाद अभिप्राय. कैलास सोनावणे...
ही कविता एका स्वप्नाळू मनाच्या अभिलाषेचे सुंदर चित्र उभे करते. रस्त्यावरच्या आरशात स्वतःचे प्रतिबिंब पाहताना निर्माण होणारी डॉक्टर होण्याची उत्कट इच्छा यात प्रभावीपणे व्यक्त झाली आहे. प्रतिमा आणि कल्पनांचा मोहक वापर, विशेषतः स्टेथोस्कोप, पांढरा अंगरखा आणि रुबाबदार व्यक्तिमत्त्व यामुळे कविता अधिक जिवंत वाटते. शेवटच्या ओळीत आशेचा आणि परमेश्वरावरील विश्वासाचा उल्लेखही प्रेरणादायी आहे. एकंदरीत, स्वप्न आणि प्रयत्नांची जाणीव करून देणारी हृदयस्पर्शी रचना!
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा