का रे दुरावा काव्य

का रे दुरावा

लावूनिया प्रीत वेडी
दाविलीस रे माया
 सोडून मज एकटीला
गेला कुठे माझा  राया

किती वाट पाहू तुझी
कशी साहू  रे दुरावा
येना जवळी माझ्या
 देना  मनाचा विसावा

वाटे मनी  तूची सदा
मज समीप असावा

नको धरुस अबोला

  कर दूर  हा दुरावा

रात्र  वैरीण सदाची
येत नाही  माझी कीव
आंत नको पाहू आता
 तळमळे सदा जीव


वैशाली वर्तक