सामाजिक कविता
*जळता कशाला कुणावर**
दुजावर जळणे हा
असे सदाची दुर्गुण
षडरिपू तील एक
दूर ठेवा मनातून
दुजावर जळणे हे
असे लक्षण द्वेषाचे
त्रास करिती स्वतः ला
सदा असे ते तोट्याचे
ज्याच्या त्याच्या नशीबाने
देव देत असे जना
मग का उगाच मनी
दुजा वर रोष मना
दुजा वरी करी ईर्षा
काही होत नसे साध्य
तयापेक्षा समाधान
देई सारे जे असाध्य
मन राखण्या निर्मळ
ऐका सदा संतवाणी
करी मनास प्रसन्न
वाटे जणु गंगेचे पाणी
वैशाली वर्तक
काव्य निनाद राष्ट्रीय साहित्य मंच पुणे
साहित्यिक उपक्रम क्रमांक 855
दि 7/8/26
विषय... सोडून देऊ द्वेष
शीर्षक. द्वेष दुर्गुण
दुजावर जळणे
असे दुर्गुण सदा
द्वेष नाव तयाचे
नको मनी तो कदा.
सहा असती रिपू
तयात द्वेष एक
दूर रहा सदैव
हेच काम ते नेक
द्वेष करी दुजाचा
न होते काही साध्य
रहावे समाधानी
मिळे सारे असाध्य
प्रत्येकास नशीबे
देवच देतो जना
मग कशाला हवा
रोष उगाची मना
द्वेष असे वाईट
दूर तया पळवा
करीतो नुकसान
नात्यातला गोडवा.
निर्मळ मनासाठी
ऐकूया संतवाणी
प्रसन्नता मनाला
जणु गंगेचे पाणी
वैशाली वर्तक
अहमदाबाद
8141427430

कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा