मोहरली लेखणी साहित्य समूह आयोजित
विषय
किंमत. ( कशा कशाची)
वेळ ,व्यक्ती ,वस्तू ,पैसा ,श्रम
सर्व सर्वची असे बहु मोल
कशा कशाची किंमत मोजणार
जगी काही नाही अनमोल
होता सकाळ घाई कामाची
नास्ते ,डबे , स्वयंपाक कामाची
जाणावी किंमत वेळेची
शाळा ,कचेरी ,उद्योगास जाण्याची
महिना संपताच घराचे रेशन,
घरभाडे घरखर्च दावे किंमत पैशाची
स्वतः साठी कुटुंबासाठी वेळ देता
धावपळीत समजेल किंमत वेळेची
देवे दिधला जन्म मानव
जाणा किंमत जीवनाची
सत्कर्म करून आनंदे राहू
ठेव जपू संचित कर्माची
पाणी हे निसर्ग दत्त
तरी जाणा त्याचे मोल
जल जिरवा मातीत
राखू निसर्गाचा तोल
माय बाप गुरू यांची
सदैव हवी जाण जीवनी
ठेवून किंमत त्यांच्या कष्टाची
ऋण मानावे मनोमनी
वैशाली वर्तक
अहमदाबाद
आयोजित उपक्रम 673
दि 3/12 ते 4/12
चित्र काव्य
आईची माया
संपताच पानगळ सुरू
ग्रीष्म ऋतूची दाहकता
लाही लाही होते अंगाची
नको वाटे, ती रवीची प्रखरता
माता पदर, तिच्या साडीचा
धरी लेकरांच्या शिरी
वात्सल्याची देतसे छाया
आईचे प्रेम दिसे ऊरी
केविलवाणा चेहरा उन्हाने
आई हृदया पाहवेना
सहजतेने उमजले तिजला
अशी सावली देऊ लेकींना
आईच्या प्रेमळ हिरव्या पदरी
लेकी चालती छायेत
उगाच का म्हणती जगी या
उणीव न भासे आईच्या मायेत
वैशाली वर्तक
अहमदाबाद
वृत्त आनंद कंद
लगावली गागालगा लगागा
आई
आईच शब्द कानी, ऐकून मोद दाटे
पाहून तव मुखाला, भेटीस वाट पाही
मिळवून सर्व काही, हर्षीत मी मनाने
स्वर्गीय तोष लाभे ,आईस भेटण्याने
चिंतेत जीव तीचा , हाची विचारी राही.
पाहून तव मुखाला भेटीस वाट पाही
नजरेत तीच येता , मन हर्षते खुशीने
सुखस्वर्गची पहाते ,माझेच मी मजेने
शब्दात सांगण्याते, अपुरेच शब्द राही
पाहून तव मुखाला , भेटीस वाट पाही
अभा म ठाणे जिल्हा समूह१
आयोजित
विषय - अबोल मी अबोल तू
अबोल तू अबोल मी
भावना मी मनीच्या जाणेल
प्रीतीला नसतेच गरज
शब्दा विना सारे उमजेल
पक्षांना असते कुठली भाषा
तरी कळतात भावना
मन जुळता अबोल पणे
पूर्ण होतात मनीच्या कामना
बासरीचे सूर ऐकता
राधा होई बावरी
अबोल पणात खूप सारे
सहज उमजे कधीतरी
नयन असती बोलके
नजर ईशारे असती ठाव
भाव मनीचे डोळ्यात
अचूक पणे सांगती भाव
वैशाली वर्तक
अहमदाबाद
मोहरली लेखणी साहित्य समूह
आयोजित सराव लेखन
वृत्त मनोरमा
लगावली. गालगागा गालगागा
चाहूल गणपती ची
###############
गणपती येणार वदता
खास यंदा गणपतीची
कोणती आरास घ्यावी
वेळ होते ठरविण्याचे
मोद वाटे सर्व लोकां
वाट पाही आतुरीने.
सामग्री ही आणलेली. ,
नीट पाही जाणिवेने
होत आली वेळ आता
धीर माझा राहवेना
वाट पाही लोचनेती
वेळ आता काढवेना
टाळ झांजा खास आहे
आरतीला वाजवूया
भक्ति भावे गात भजने
रात्र सारी जागवूया
तूच येतो सर्व काळी
संकटाशी झुंज द्याया
बोलताती दु:खहर्ता
तूच माझा देव राया
भक्त येती दर्शनाला
सोहळा तो मोद कारी
हर्ष भासे तूच येता
भास तव हा हर्षधारी.
मोरयाचा नाद येतो
ऐकण्यासी तोच कानी
श्रीगणेशा पूजताना
गात राहू गोड गाणी
वैशाली वर्तक
मोहरली लेखणी साहित्य समूह
विषय. निरोप
वृत्त मनोरमा
लगावली. . गालगागा गालगागा
रोज रात्री आरतीला
मोद वाटे सोहळ्याचा
टाळ झांजा घेत हाती
घोष चाले गणपतीचा
आजच्या त्या आरतीला
आल पाणी लोचनांना
कंठ भारी दाटलेला
नाम त्याचे गर्जताना
ठेवताना ती शिदोरी
मोरयाचा नाद चाले
आपुल्या सदनी निघाले
आज ओठी. शब्द आले.
मखर वाटे ते फिके हो
सदनही वाटे भकास
धूप दीपक मंद झाले
जन मनाने ती उदास
नाव घेता गणपतीचे
दु:ख. क्षणी दाटलेले
जड मनाने परतले जन
नयन ते पाणावलेले
वैशाली वर्तक
अहमदाबाद
मोहरली लेखणी साहित्य समूह आयोजित
स्पर्धेसाठी अभंग
अभंग लेखन स्पर्धा क्रमांक ४५
२\११\२५
विषय. हरीची विविध रूपे
हरी पहा
करावे सत्कर्म.| वसे तो कर्मात |
नाही देव्हाऱ्यात | हरी सदा ||
गंध पसरला. | कळी उमलली |
हसत लाजली | हरी कृपे. ||
हरीची किमया | सदा दिनरात |
शोधा निसर्गात | हरी रूप. ||
भुकेल्यास देता |. आपुले कवळ. |
असे तो जवळ | तृप्त भावे. ||
ओळखला नाही | जेवला. सुखात. |
तृप्त माणसात |.हरी पहा ||.
मानव देहाने. | कर्म करी सारी. |
करावी ती न्यारी | हरी भेटे. ||
न दिसे सहज |. दुधातले लोणी |
देही चक्रपाणी. |. सदा साठी. ||
वैशाली वर्तक
अहमदाबाद
विषय - विषय - जा रे जा पावसा
वर्ल्ड व्हिजन पेपरात२९\९\२५
लढा तरी किती द्यावा
मर्यादा त्यास का नसावी
करा मर्यादित लढा मग
उत्कर्षाची कास न धरावी
जीवनच असे एक लढा
हे तर आहेची सदा खरे
होते , लढा दिल्यावरच
प्रगती जीवनी हेच सत्य खरे
पहा आयुष्य श्री कृष्णाचे
जन्मा पासून लढा सुरू
पण आयुष्य जगलेच ना!
अखेरीस ठरले जगतगुरु .
थांबला तो संपला म्हण
आहेची सदासाठी उचित
मर्यादित करिता लढा
प्रगती खुंटते हे खचित
साधे फुल गुलाबाचे
किती साहू लढारुपी काटे
मान फुलांच्या राजांचे मिळे
नको लढा तया , मनी न वाटे
दगडाला पण मिळविण्या देवत्व
साहितो टाकीच्या लढ्यांचा संघर्ष
जीवनात येणारे लढयासाठी
सहजच ध्यानात ठेवावा निष्कर्ष
पहा आपले पंतप्रधानजी
लढे झेलीत संघर्षांने
प्रेरणा देती सर्व जगाला
कसे जगावे सहर्षाने
वैशाली वर्तक
लढा तरी किती द्यावा
मर्यादा त्यास का नसावी
करा मर्यादित लढा मग
उत्कर्षाची कास न धरावी
ग्रीष्माच्या तप्त झळा अंगाची लाही करत होत्या. आदित्यराजे जणू आग ओकीत होते. सारी सृष्टी तप्त उन्हाने
कोमेजली गेली होती.गुरांना हिरवा चारा मिळत नव्हता.
मानवाच्या अती प्रगती च्या लालसेने सध्या वनराई पण कमी झालेली , त्यामुळे वृक्षेच सावली शोधत होती तर पथिक, गुरे यांना सावली कोठुन मिळणार. जो तो गर्मी ने हाशहूश करत ,आकाशाकडे पहात बरस रे बाबा आता म्हणून आकाशाकडे नजर लावून बसला होता.
वसुंधरा तर तापून तापून तिच्या मातीचा कणन कण तप्त झाल्याने शिवारात तील माती भेगाळलेली होती. व भुकेलेल्या बाल्यापरि परि तोंड पसरवूनी ममृग जलासाठी आसुसलेली होती . पण यंदा वरूणाची कृपा जरा लवकरच झाली ,6जूनला मृग नक्षत्र लागते पण यंदा आकाशात काळ्या मेघांची गर्दी दाटली .
बळीराजाला पेरणीचीतयारी करण्यात घाई करावी लागणार या विचारात होता.
गर्जत बरसत या मेघांनो
नको नुसती गर्दी गगनात
गडगडाटाने बरसा रे
काळी माय आसुसली शिवारात.
सुरु झाला सोसाट्याच्या वारा, पक्षांना पण पावसाची चाहूल लागली. इकडून तिकडे पंख पसरून, उडु लागली. पाला पाचोळा पण जणु आनंदाने फेर धरून वा-या च्या तालावर गोल गोल गिरक्या घेत उडू लागला
आणि जलधारा नभातून बरसू लागल्या. मग
वाजवित ढोल ताशे
मेघ राजा बरसला
नृत्य दावी सौदामिनी
मोर आनंदे नाचला
तप्त वसुंधरा पण तिच्या सख्यांना भेटण्यासाठी आतुरतेने वाट पहात होती . तिच्या वरुण सख्याला अलिंगन
देऊन तिची तृष्णा तृप्त झाली. आणि वारा पण त्या आनंदात सामील होऊन आसमंतात मृद्गंध जणू पसरवत होता. सारी जन मन आनंदाने प्रसन्न झाली. जणू
चिंब झाली वसुंधरा
आल्या पावसाच्या धारा
ओल्या झाल्या वृक्षवेली
गाणी गात फिरे वारा
घन निळा बरसला मग हळूहळू रिमझिम पाऊस धारा जलधारा बरसल्या. आसमंती गारवा आला जनांची गर्मीने होणारी जिवाची काहीली थांबली.
मुले नाचती आनंदे
गात गाणी पावसाची
टपटप झेली धारा
माळ दारी पागोळ्याची
अशा रितीने जलधारा बरसून घन ओथंबून आलेले आकाश रिक्त झाले.थंड वारा मस्त जिवाला सुखावत होता. वृक्ष वल्ली पाण्याने स्वच्छ धुवून निघाल्या होत्या.पानांवर तितकी जाणवित होती .शेवटी निसर्गाचे
जलाची किमया आगळीच.
वैशाली वर्तक
अहमदाबाद
भुजंग प्रयात
लगावली
लगागा लगागा लगागा लगागा
पहाता पहाता कसा वेळ गेला
रवीने नव्याने पुन्हा खेळ केला
कुणाला \जराही\ समजले\च नाही
दिवस की\ निशेचा\ मनी घो\ळ केला
ढगाआ\ ड होता \तिमीरच\ पसरला
रवीने ढगांशी पहा मेळ केला.
वैशाली वर्तक
पहाता पहाता सकाळी
शलाका नभाचा पसारा पसरवी
ऋण जन्माचे न फिटण्याचे
घेता जन्म मानवाने
नाते जडते कुटुंबाशी
माता पिता कुटुंब जन
मातृभूमी मातृभाषेशी
ऋणी मी पण सा-यांचा
देणे लागतो गुरु जनांचे
माता पितांनी केले मोठे
सारे श्रेय कुटुंबियांचे
समाजाचे पण असती ऋण
ज्या लोकांत वावरलो
समाजाच्या गरजा पुरविण्या
त्यांचा मी ऋणी लागतो
मातृभूमी कुशीत जियेच्या
वाढलो घडलो कर्तृत्ववान
राहणार सदैव ऋणी तीयेचे
पूर्ण करू स्वच्छतेचे अभियान
फेडणे असेची अशक्य
ऋण माता पिताचे मजवर
ईश्वराने दिधला मानव जन्म
ऋण तयाचे. जन्मभर
वैशाली वर्तक
अहमदाबाद
